«Χείρα φιλίας» από Ρούμπιο στους Ευρωπαίους: Το πεπρωμένο μας είναι κοινό
Το κυρίαρχο μήνυμα από την κεντρική ομιλία του Ρούμπιο είναι ότι οι ΗΠΑ εξακολουθούν να θέλουν να είναι σύμμαχος της Ευρώπης.
Σε ένα μήνυμα ενότητας προς τους Ευρωπαίους, ο Μάρκο Ρούμπιο ξεκίνησε την ομιλία του τονίζοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη «ανήκουν μαζί», υπογραμμίζοντας πως η μοίρα της ευρωπαϊκής ηπείρου «δεν θα είναι ποτέ άσχετη με τη δική μας».
Όπως ανέφερε, οι ιστορικοί, πολιτικοί και πολιτισμικοί δεσμοί που συνδέουν τις δύο πλευρές του Ατλαντικού καθιστούν αναπόφευκτη τη στενή τους συνεργασία απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις.
Στη συνέχεια, άσκησε κριτική στις ενεργειακές και μεταναστευτικές πολιτικές των προκατόχων του, καθώς και σε επιλογές ορισμένων Δυτικών ηγετών, υποστηρίζοντας ότι οι πολιτικές αυτές έχουν οδηγήσει πολλούς πολίτες στη φτώχεια και «απειλούν το μέλλον μας».
Κατά την τοποθέτησή του, οι λανθασμένοι χειρισμοί στους τομείς της ενέργειας και της μετανάστευσης έχουν επιβαρύνει τις οικονομίες και έχουν ενισχύσει την κοινωνική ανασφάλεια.
«Καρφιά» για τον ΟΗΕ
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε και απέναντι στα Ηνωμένα Έθνη υποστηρίζοντας ότι ο διεθνής οργανισμός δεν έχει διαδραματίσει «κανέναν ρόλο» στην αποτελεσματική επίλυση συγκρούσεων. Σύμφωνα με τον ίδιο, απαιτούνται ουσιαστικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο η διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει τις κρίσεις.
Αναφερόμενος στην προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ, σημείωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν να αλλάξουν αυτή την προσέγγιση και εξέφρασε την ελπίδα ότι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι θα σταθούν στο πλευρό τους. «Το πεπρωμένο μας θα είναι πάντα συνυφασμένο με το δικό σας», δήλωσε, καταχειροκροτούμενος από το ακροατήριο.
Παράλληλα, διαβεβαίωσε ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει τη συνεργασία με τους Ευρωπαίους εταίρους της, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η συμμαχία χρειάζεται αναθεώρηση και ενίσχυση. «Δεν θέλουμε συμμάχους που είναι αδύναμοι», ανέφερε χαρακτηριστικά, ξεκαθαρίζοντας πως οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν να λειτουργούν ως «ευγενικοί και μεθοδικοί φροντιστές της διαχειριζόμενης παρακμής της Δύσης», αλλά να οικοδομήσουν μια ισχυρή και δυναμική διατλαντική σχέση.
